Camping Vue du Lac
Fam. Koert van der Linden
Le Champ Donjon
58250 Fours
France
0033-386502067
0033-698821784
)
)
)
)
)
)
)
)
Historie
In de zomer van 2000 kwamen wij op het idee om ons leven om te gooien en een camping te gaan beginnen in Frankrijk om een nieuw leven op te bouwen. Met de bedoeling ons drukke leven in Nederland te ontvluchten en hier in Frankrijk van de beesten, de eigen te verbouwen groenten en de camping onszelf te gaan onderhouden. In die tijd waren de prijzen nog enigszins redelijk en we hoopten door verkoop van ons huis in Zutphen onze droom te kunnen verwezenlijken, na een zoektocht van een half jaar vonden wij onze droomplek in het zuiden van Bourgondië “ons” gehuchtje ligt drie kilometer van het dorpje Fours, net onder het prachtige natuurgebied van de Morvan. Een door velen vergeten of onbekend natuurpark, welke links dan wel rechts met hoge snelheden wordt gepasseerd in de drang om zo snel mogelijk het zuiden te bereiken, terwijl het hier prima vertoeven is.
Om toch een basissalaris te kunnen verdienen hadden we allang het plan om naast de dieren, groentes en fruitbomen een camping te gaan beginnen, een droom die bijna door elke kampeerder wel eens word overwogen maar er echt voor gaan is altijd een ander verhaal. Met een tweede hypotheek op zak stortte we ons in dit avontuur, met veel moeite verkochten we na twee jaar ons huis (te veel nieuwbouw in de directe omgeving) en konden eindelijk, weliswaar platzak, ons huisje in Fours betrekken.
We wonen nu in Le Champ Donjon een klein gehuchtje met uitzicht op het Etang Donjon, een meertje van ongeveer 25 hectare. Omringd door een bosrijk gebied, is het een idyllische plek waar nog echte stilte heerst en de lucht zuiver is, zo zuiver dat er mos groeit op de palen die de schapen en onze pony moet beletten op te camping te komen. Nu lopen er ongeveer een tiental schapen rond, echter in het begin liepen er zo'n 35 schapen van een bevriende boer, er heeft zelfs één van de lammetjes bij ons ingewoond “Vlekkie” die verstoten was door zijn moeder en onze hond Zita als moeder zag en met de fles werd grootgebracht. Elk jaar moeten we wel bijspringen om enkele lammetjes te redden en deze worden dan met een babyfles grootgebracht.
Intussen zijn we begonnen met onze eigen "veestapel" en springen er elk voorjaar meerdere lammetjes door de weide. Dagelijks kraait de haan in de ochtend en de kippen zorgen bijna elke dag voor lekkere eieren. Op de aangrenzende weilanden lopen geregeld koeien. Het meertje waar wij en alle campingplaatsen op uitkijken of aangrenzen geeft een heerlijke serene rust en bij warme zomerdagen een verfrissende verkoeling, om de twee jaar laat de eigenaar het meer leeglopen. (Overigens alle omringende meren staan zo rond januari leeg.) De vissen worden opgevangen in een lager liggend bassin en met een man of 20 worden de vissen met een visnet er uit gehaald en daarna op een lange tafel geselecteerd. Vervolgens worden de vissen direct in koelwagens gestopt voor verkoop. Nadat de sluis weer is gesloten vult het meer zich weer met regenwater en de vele aangrenzende bronnen welke o.a. vanaf ons landgoed ondergronds instromen. Eén bron is nog zichtbaar en werd een honderdtal jaren geleden zelfs gebruikt door de inwoners van Fours waarbij de vrouwen heen en weer liepen om drinkwater te tappen.
We dachten “dat gaat ons wel even lukken”, maar helaas duurde alleen al de aanvraag van de camping ruim een jaar en pas na twee jaar was de vergunning binnen. Nu was het dan eindelijk tijd om te gaan verbouwen en campingplaatsen te creëren, echter was er geen cent meer over omdat al onze reserves waren opgegaan aan de beide hypotheken en zo even werk vinden was er niet bij.
Gelukkig kon Martin binnen een drietal maanden werk vinden voor 20 uur per week, waarbij hij onder andere historisch vergeten bospaden, fonteinen, en gebouwen weer in oude glorie mocht herstellen. Na het wisselen van meerdere banen werkt Martin nu voor vier dagen in de week als cantonier in een naastgelegen dorpje, waar hij verantwoordelijk is voor het netjes houden van het gehele dorp, de rest van de uren is nodig om verder te gaan met de opbouw van de camping.
Helaas bleek het al snel dat alleen en naast het gewone werk extra hulp echt nodig was en daar we geen geld hebben om mensen in dienst te nemen kwamen we op het idee om vakantiegangers tijdens hun vakantie bij ons gratis te laten komen kamperen in ruil voor het helpen verbouwen/renoveren van ons oude huisje in een toiletgebouw. Dit alles willen we in een prettige en vrijblijvende manier realiseren en we verwachten niet het uiterste van de mensen dus een wijntje en af en toe een barbecue leek ons een prima afleiding, dit bleek een superidee en mede dankzij de Libelle waar we een redactioneel stukje hebben gekregen en de SVR kwamen en komen er nog steeds klussers. Vaak zijn dit mensen, die zelf een bedrijf hebben gehad of nog steeds in de bouw werken, hierdoor zijn wij in wezen met professionele hulp onze droom aan het verwezenlijken.
Nu een drietal jaren verder staat er een mooi toiletgebouw, een gebouw van meer dan 300 jaar oud waarin de grootouders van de vorige bewoners nog hebben geleefd naast varkens en schapen. Het gebouw werd alleen verwarmd met een open haard. We hebben slechts enkele muren laten staan en de kampeerders kunnen intussen al enige ruimtes gebruiken voor het douchen, afwassen of recreëren. Er blijft nog steeds veel te doen en we zijn dan ook dankbaar voor een ieder die ons wil helpen met of zonder ervaring.
Intussen hebben we al meerdere mooie campingplaatsen gecreëerd, sommige in de volle zon of met enige schaduw door nieuw geplante bomen of naast ons bosje. Een stuk van zo'n vijftig bij vijftig meter dat niet alleen zuurstof en schaduw geeft maar ook het benodigde hout om ons in de winter warm te houden, daar we ons huisje verwarmen met twee houtkachels. Ja hier is hout goud waard en elke winter zijn we een paar maanden bezig om onze houtstapel voor het volgende jaar op te bouwen. Gelukkig mag Martin via zijn werk ook geregeld hout meenemen, hierdoor zijn de winters vooral een tijd van hout verzamelen en veel snoeien zodat de camping er in het begin van het nieuwe seizoen er weer mooi verzorgd maar vooral natuurlijk uitziet. Daar wij een natuurcamping zijn proberen we dan ook natuurlijke ingrediënten te gebruiken.
Door de Fransen zijn we warm onthaald. En met de sociale hulp zit het hier wel goed, men heeft Martin geholpen aan een baan en bij onverwachte administratieve moeilijkheden kan je er altijd terecht. Wel kunnen zaken erg lang duren want ieder heeft zijn eigen taak en hier word niet van afgeweken waardoor je wel eens voor verrassingen komt te staan.
Ons gezin is in de loop der tijd uitgebreid met 3 kinderen, onze oudste zoon Valentin is thuis in Nederland geboren. Onze dochter Félina en onze jongste zoon Quentin zijn in hier in het ziekenhuis geboren. De twee oudsten gaan hier in het dorp naar school, er word gedisciplineerd les gegeven en er heerst duidelijk orde, ze vinden het prachtig dus prima.
Wonende op een prachtige locatie met genoeg ruimte, verwelkomen we u graag om mee te genieten van deze mooie omgeving.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)